แม่คือคนที่ให้กำเนิด 
 
 
คนที่ั่รักเราไม่ว่าเราจะเวลาใคท่านจะนึกถึงเรา
 
 
แม่รักเราในสิ่งที่เราเป็นไม่ใช่แค่ หน้าตา รูปร่าง 
 
แม่ตามใจเราในทุกๆสิ่ง ที่เราอยากได้
 
ในเวลาที่เราร้องไห้ ใครกันที่เขา้มาปลอบเรา?
 
คุณพ่อ คุณแม่ไง
 
ใครกันที่ส่งเสียให้เราเรียนในโรงเรียนดีๆ 
 
คุณพ่อคุณแม่
 
ฯลฯ

.
.
.
.
.
.
.
 
พวกท่านรักเรามากขนาดนี้
 
แต่คนส่วนหนึ่งกับคิดกับท่านแค่
 
คนให้กำเนิด ที่พักพิง และตู้ATMพูดได้
 
(นี้เป็นประสบการ์ณจริง)
 
คุณเห็นพวกเขาเป็นแบบนี้จริงๆเหรอ 
 
ไม่อยากจะพูดอะไรมากแต่....
 
ในเวลาที่ไม่มีพวกท่านคุณจะรู้สึก
 
คุณดูเรยากันใช่มั้ย?
 
ตอนจบเป็นยังไง
 
เหลือตัวคนเดียว 
 
แล้วเรยานึกถึงใคร?
 
แม่.....
 
 
 
 
 
 
เนื่องจากนังบล็อกจะรกมากๆๆๆ
 
แล้วยัต้องลบเอนทรี่อออกหมด เพื่อนสะดวกต่อการลงเอนทรี่ต่างๆ
 
เลยมาบอกให้ทราบกันนะค่ะ
 
 
แต่ที่จริงไม่ได้หายไปไหนหรอกพอดี 
 
"เที่ยว ช้อป ชิม ชิล" ไปหน่อย(_  _)
 
 
หลังจากวันนี้ไปก็จะมาอัพเรื่อยๆเน้อ
 
รักนะจุ๊บๆ (ไปไกลๆๆ//คนอ่าน)